غيرمسلماناني که صداي العطش را شنيدند
دلها در تب و تاب رسيدن است؛ دلهاي کساني که بار و بنديل بستهاند و براي چند هفته يا شايد هميشه از شهر و ديار و خانوادههايشان دل کندهاند. آيا اجازه خواهند يافت که تحفهاي با خود ببرند؟ آيا اصلا پايشان به غزه خواهد رسيد؟ هفته پيش وقتي سفر 8 هزار و دويست کيلومتريشان شروع شد، هيچ کسي نميدانست که به مقصد ميرسند يا نه.
هنوز هم کسي نميداند که بازماندگان پيروان گاو بنياسرائيل با آنها چه ميکنند. هنوز راه نيفتاده بودند که تهديدها شروع شد. خودشان گفته بودند که با هيچ تهديدي از راهشان برنميگردند. ولي شايد بهخاطر همين تهديدها بود که پاکستان اجازه عبور از ايالت بلوچستان را به آنها نداد و آنها مجبور شدند برنامهشان را کمي عوض کنند.
اعضاي کاروان آسيايي غزه برنامهريزي کردهاند بيست و هفتم دسامبر (ششم دي) وارد غزه شوند؛ درست در دومين سالگرد جنگ غزه. دو سال پيش که غزه بوي آتش و خون ميداد، دهه محرم بود. حالا هم دوباره دهه محرم است و هنوز فرزندان امت پيامبر اسلام در محاصره پيروان گاو بنياسرائيلند.
اسرائيل هنوز اجازه ورود آب و غذا و دارو به غزه را نميدهد. آب را بر کوچک و بزرگ مردم غزه بستهاند و صداي العطش هنوز از غزه شنيده ميشود.
بيش از 50 نفري که سفرشان را از دهلي نو به قصد غزه آغاز کردهاند، اغلب، هندو، بودايي و مسيحياند. چند مسلمان هم بينشان هست. بيشترشان مسلمان نيستند؛ ولي بعيد است نام حسين و ابالفضل را نشنيده باشند. اين روزها که ميخواهند محاصره غزه را بشکنند، ممکن است حسي شبيه حس سقاي کربلا داشته باشند.
ساقيان کربلاي امروز، ساعت 12 ظهر امروز وارد زاهدان ميشوند و تا هشت روز ديگر مهمان عاشقان مکتب امام حسين در ايران خواهند بود. بايد ديد دو سه هفته ديگر وقتي نزديک خيمهها ميرسند، چه بر سرشان ميآيد. بعد از دو سال اين تکبيت دوباره بر سر زبانها افتاده:
از غزه صداي العطش ميآيد؛ ياران حسين را خبر بايد کرد.
یاسر قدسی، متولد 1359/ تربت حیدریه، بزرگشده مشهد، ساکن تهران، لیسانس ارتباطات (روزنامهنگاری) از دانشگاه علامه طباطبایی، روزنامهنگار، دبیر خبر و خبرنگار رادیو از سال 1379 تا 1390.