حکایت قلم و دل

نشست "الگوي اسلامي_ايراني پيشرفت" شايد اولين سميناري بود که از اول تا آخرش عاليترين مقام رسمي کشور حضور داشت. سميناري علمي بود؛ ولي نه از آن نوع که عرفاً سميناهار خوانده مي‌شود؛ به‌خاطر غلبه ناهار بر فوايد ديگرشان!

سميناري که ميزبانش عاليترين مقام رسمي کشور بود و مهمانانش عاليترين استادان و دانشمندان علوم انساني بودند، نه ناهار داشت، نه خرج هتل؛ نه به کسي از مهمانان هديه دادند، نه برايش تيزر تبليغاتي ساختند؛ نه چهره‌اي تلويزيوني براي اجراي مراسم دعوت شده بود تا چند ميليون تومان حق اجرا بگيرد، و نه در سالنهاي اجلاس بين‌المللي برگزار شد تا يک روز اجاره‌اش دهها ميليون تومان هزينه بردارد. در طبقه بالاي حسينيه برگزار شد و تنها پذيرايي اين سمينار چهارساعته، شيرکاکائو بود و شيريني، و آخرش هم شامي با يک نوع غذا. کسي نمي‌داند يک‌چندم سيمنارهاي رايج بسياري از دستگاههاي دولتي هزينه داشت؛ سمينارهايي که هزينه برگزاريشان گاهي به يک ميليارد تومان مي‌رسد. و کسي نمي‌داند چندبرابر سمينارهاي رايج فايده داشت؛ سمينارهايي که بيشتر وقتشان به‌جاي ارائه مقاله، به سخنراني مسئولان دستگاه برگزارکننده مي‌گذرد.

اما آنچه نشست هم‌انديشي استادان با رهبر انقلاب را متمايز مي‌کرد، فقط اينها نبود. اينها نبود که اين نشست "اولين نشست از نوع خود در جمهوري اسلامي" لقب گرفت. آيت‌ا... خامنه‌اي تاکنون جلسات زيادي با فرهيختگان و دانشگاهيان داشته‌اند که در آن هم گفته‌اند و هم شنيده‌اند. اما اين اولين باري بود که براي نشستي با حضور رهبر انقلاب، فراخوان مقاله داده شده بود؛ از قرائن به نظر مي‌رسيد که رهبر انقلاب قبل از جلسه وقت گذاشته بود مقاله‌ها را خوانده بود و استادان حاضر در نشست هم به‌جاي صحبت کردن، مقاله‌هايشان را ارائه کردند.